Berlin 1990-2002 Mimarlık ve Kent Dizisi

Heinrich Heine neredeyse 200 yıl kadar önce şöyle demiş: “Berlin bir kent değil, içlerinde bazı parlak zihinlerin de bulunduğu bir grup insanın yaşadığı bir yerdir yalnızca”| Prusya’nın hızla büyüyen ve kalabalıklaşan başkenti başlangıçta Almanlara Erken Cumhuriyet Türklerine Ankara’nın verdiği izlenimi veriyor olmalıdır| Kimliksiz ve kent olma “aura”sından yoksun bir aglomerasyon| Ancak, Berlin sonraki dönemde, tıpkı Ankara’nın da giderek olduğu gibi, gerçek bir metropole doğru evrimleşecek, kendine özgü bir kimlik ve özgül bir kentli tipi geliştirecektir| Almanya’nın her yerinden daha hoşgörülü, tam da Simmel’in tanımladığı anlamda çevre uyaranlarının verdiği mesajları kanıksamış, kozmopolit bir Berlinlilik en azından 2| Dünya Savaşı öncesinde yalnız Almanları değil, buraya uğrayan Anglosaksonları bile şaşırtmaktaydı| Merak edenler C| Isherwood’un yazılarına göz atabilirler| Önce Nazi yönetimi, ardından da 2| Dünya Savaşı Berlinlilik duygusunu büyük oranda öldürdü| Kent, savaş bittiğinde hemen hemen tümüyle bir harabeydi| Savaşın yaralarının sarılması beklenirken, bu kez de Soğuk Savaş ve Almanya’nın ikiye ayrılması olguları geldi çattı| Kent bütünlüğünü yitirdi, nüfusu yarı yarıya düştü| Bir zamanların en önemli merkez mahalleleri ünlü duvarın geçtiği boş alanlara dönüştüler| Bu arada da kentin kimi önemli tarihsel anıtları ve dokusunun önemli parçası, bazen ekonomik zorunluluklar, bazen de Doğu’da olduğu gibi ideolojik gerekçelerle (örneğin, Krallık Sarayı’nın ortadan kaldırılışı) yıktırılıp yok edildiler|||